Gospođa Mabel Chinnery [Mejbel Čineri] krenula je jednog lepog dana 1959. godine u posetu grobu svoje majke. Ponela je sa sobom fotoaparat kako bi uslikala mesto na kojem je njena pokojna majka sahranjena. Nakon što je načinila nekoliko snimaka nadgrobnog spomenika, okrenula se i uslikala svog supruga koji je sam čekao u automobilu. Barem se njima tako činilo...
Duh sa zadnjeg sedišta
Kada je film razvijen oboje su bili više nego iznenađeni uvidevši da je na fotografiji, pored njenog supruga, žena koja nosi naočare i sedi na zadnjem sedištu automobila. Gospođa Čineri istog momenta prepoznala je lik svoje pokojne majke – kojoj su toga dana bili na grobu u poseti. Stručnjak koji je potom ispitao fotografiju ustanovio je da lik žene koja sedi na zadnjem sedištu nije rezultat refleksije ili dvostruke ekspozicije.
